O fotografii

JOSEPH HARRIS (?-?) opisał w 1775 roku obraz z użyciem soczewki. W „Treatise of Optics”, opublikowanej po jego śmierci w Londynie, oprócz omówienia, jak można zrobić kieszonkową ciemnię optyczną, opisał również użycie kulistej soczewki „oko-wołu”, obecnie nazywanej „rybie-oko”.

Mam wątpliwość co do daty urodzenia:
JOSEPH HARRIS (1683–1775),
JOSEPH HARRIS (Gomer) (1773–1825),
JOSEPH HARRIS (1702 – 1764).

Najpewniejszą jednak jest:

JOSEPH HARRIS (1702 – 1764) opisał obraz z użyciem soczewki. W „Treatise of Optics”, opublikowanej w 1775 roku po jego śmierci w Londynie, oprócz omówienia, jak można zrobić kieszonkową ciemnię optyczną, opisał również użycie kulistej soczewki „oko-wołu”, obecnie nazywanej „rybie-oko”.

Bo w pierwszej wersji popełniłem błąd.

…wreszcie poddawał płytkę utrwaleniu w soli.
Niestety wtedy nie określano soli jako kuchenną, tak samo jak jodowaną. Sól była tylko solą. Fakt dzisiaj byśmy użyli określenia soli jodowanej.

To było to zdanie /chyba/:
“the images formed by means of a camera obscura have been found too faint to produce, in any moderate time, an effect upon the nitrate of silver.”
ale to chyba też by pasowało bo to z tego samego materiału:

“The copy of a painting, or the profile, immediately after being taken, must be kept in an obscure place. It way indeed be examined in the shade, but, in this case, the exposure should be only for a few minutes; by the light of candles or lamps, as commonly employed, it is not sensibly affected.”

A skąd się wzięło 50 stron. Ja napisałem tylko 25. Basia i witek zrobili mi psikusa i dopisali 25 stron.

Str. 8
O rany!!!! Przecież to nie o kompoście, ale kompozycji!
Jest
dziele „Compositum de compostis”
a ma przecież być Czytaj dalej…

Poprawki od Witolda Englendera do “Nie tylko fotografia otworkowa”. Od Basi jest znacznie więcej i musze nieco pomyśleć jak je zaprezentować.

Strona 1.
Masz w cudzysłowach trzy zdania. Jak cudzysłów to cytat, jak cytat to z kogoś.
A jak z kogoś nieokreślonego to powinieneś poprzedzić to czymś takim
W powszechnym mniemaniu (Uważa się, że… lub coś podobnego)

Str. 2
Sofokles Trachinierinnen – to jest niemiecka nazwa, po polsku to dzieło nazywa się „Kobiety z Trachis” (lub „Trachinki”), w oryginale Τραχίνιαι

Str. 4
Euklides – podane „Stoichea” to „Elementy” (tytuł grecki „Stoicheia geometrias”) czyli Czytaj dalej…

Założenia zawartości książki o roboczym tytule “Nie tylko fotografia otworkowa” Pawła Janczaruka

Wstęp
Camera Obscura
Moja definicja Kamery otworkowej
Rozważania na temat fotografii otworkowej
Prahistoria fotografii
Fizyka światła
Tabele i wzory
Fotografia bezkamerowa
Analemma
O Wystawie “Teraz jest inaczej” Barbary Panek-Sarnowskiej
O Wystawie Tomasza Walowa
O Wystawie Marka Lalki
O Wystawie Ryszarda Poprawskiego
O Wystawie “Miejsca” Witolda Englendera Czytaj dalej…

Rozwój techniczny aparatu fotograficznego sprawił, że zanikło zainteresowanie camera obscura jako narzędziem pracy twórczej. Ponowne zainteresowanie nastąpiło w połowie lat sześćdziesiątych XX wieku i trwa do dziś. W Polsce prekursorem fotografii otworkowej był JERZY ROSOŁOWICZ (1923-1982) którego neutronikony były połączeniem camera obscura i krzywymi zwierciadłami. Neutronikon uznawany był za metaforę oka. Natomiast uznawanym za pierwszego polskiego artystę wykorzystującego konsekwentnie kamerę otworkową jest gdański artysta fotograf PAWEŁ BORKOWSKI (od 1978 roku). Do uznanych polskich twórców posługujących się fotografią otworkową można zaliczyć JAKUB BYRCZEK, SŁAWOMIR DECYK, PAWEŁ JANCZARUK, EUGENIUSZ JÓZEFOWSKI, RYSZARD KARCZMARSKI, BOGDAN KONOPKA, GEORGIA KRAWIEC, PAWEŁ KULA, JACEK LALAK, ANDRZEJ JERZY LECH, WIKTOR TEOFIL NOWOTKA, JERZY OLEK, BARBARA PANEK-SARNOWSKA, ANDRZEJ PLOCH, MAREK POŹNIAK, BASIA SOKOŁOWSKA, ZBIGNIEW TOMASZCZUK, STEFAN WOJNECKI, PIOTR WOŁYŃSKI i PIOTR ZABŁOCKI.

16
ciemnie zmień na ciemnienie
masz
Uczulony papiery po uzyskaniu obrazu niestety pod wpływem słońca stawał się zupełnie czarny.
zrób
Uczulony papier po uzyskaniu obrazu pod wpływem słońca stawał się niestety zupełnie czarny.
Camera lucida (lucida łac. światło) wynalazł w 1806 roku WILLIAM HYDE
WOLLASTONA (1766-1828). – wynalazł wtedy? Chyba już wcześniej była w użyciu?

17
Sztych wcześniej został nasmarowany żeby był przezroczysty.
Czym został nasmarowany? Musisz to uściślić.
W 1823 roku Daguerre otwiera drugą dioramę w Parku Regenta w Londynie
zmień na
W 1823 roku Daguerre otwiera drugą dioramę w Regent’s Park w Londynie bo to nazwa własna

18
Arago jako pierwsze imię miał Franciszek, przeto
François Jean Dominique Arago (kat.: Francesc Joan Dominic Aragò)

19
Natomiast sir CHARLES WHEATSTONE (1802-1875) opracował pomysł rzutnika stereoskopowego nazwanego stereoscopes.
Na pewno rzutnik, a nie przeglądarka? Czytaj dalej…

Francuz ANTOINE HERCULE ROMUALD FLORENCE (Hercules, 1804–1879) w 1828 roku podczas wyprawy do Brazylii, eksperymentował z papierami uczulonymi solami srebra. Chciał wykonać kopie rysunków przeprowadzając proces, który nazwał w 1832 roku „fotografia” /gr. photos – światło, graphos – rysować, pisać, malować/. Jest to pierwsze zastosowanie tego słowa. Następnie w 1839 roku użył słowa fotografia niemiecki astronom JOHANN HEINRICH VON MADLER (1794-1874). W tym czasie Herschel zaczął upowszechniać fotografię w Europie i to jemu jest ono przypisywane. Praca Florenc’a była nieznana do 1973 roku, kiedy to natrafiono na jego dzienniki i przykłady przez niego wykonanych zdjęć.

Ogólnie jeszcze – określenie gra-cieni nie brzmi dobrze. Lepiej chyba użyć zadomowionego w jęz. polskim “teatr cieni”.
Czyli grę-cienia na teatru cieni, gry-cieni na teatru cieni.
Ale jak chcesz.

9
zawdzięczamy FREIDRICHOWI RISNEROWI – odmiana, resztę takich może się znajdzie później lepszymi oczami
i nieco niżej masz obkurę, a nie obskurę

10
masz
Zaćmienie Słońca poprzez Merkurego używając ciemni optycznej dokonuje w 1631 roku astronom
to facet był, że potrafił zrobić zaćmienie!
chyba trzeba dodać obserwacji, rejestracji lub coś podobnego

11
masz
w „Magia Universalis Naturae Et”
powinno być
w „Magia Universalis Naturae et Artis”

12
masz
François de Salignac de la Mothe
powinno być Czytaj dalej…

Sposób jaki stosował Daguerre był następujący: na wypolerowaną płytkę miedzianą nakładał warstwę srebra i wkładał ją do skrzynki napełnionej parami jodu. Na płytce tworzyła się warstwa czuła na światło. Warstwą tą był jodek srebra. Tak przygotowaną płytkę naświetlał w camera obscura w czasie około 10-20 minut. Następnie wkładał do pudełka zawierającego pary rtęci, które działały jako wywoływacz i wreszcie płytkę poddawał utrwaleniu w soli.

Dagerotypia (fr. daugerréotypie, an. daguerrotype, gr. týpos – obraz, kształt)
Louis Jacques Mandé Daguerre (urodzony 18 listopada 1787 w Cormeilles-en-Parisis, zmarł 10 lipca 1851 w Bry-sur-Marne)